Język Hunów
Język Hunów – prestiżowy głównie spośród imion. Wyróżniamy wewnątrz zanim o rdzeniu pochodzenia tureckiego, irańskiego zaś germańskiego. Dowodzi to, że Hunowie negacja logiczna byli jednolici etnicznie. Ich warstwy rządzące przyjmowały imiona ludów podbitych zaś na odwrót: szlachta ludów podbitych przyjmowały imiona huńskie.Hunowie negacja logiczna posiadali pisma. Można choć przypuszczać, że karbowali znaki (runy) na drewnie zaś kamieniu jakże owo czynili Turcy Orchońscy (Turkuci), Protobułgarzy, zaś Szeklerzy.Ajbars (Oebarzjusz) – „Księżycowa pantera”, Apsich, Atakam, Basich, Berichos (Berichus),Charaton (Kharaton) – „Czarny”, Chelchal, Emnetzur, Dengizek (Dintzic, Dengizich, Dengizech, Dengizik) – „Małe morze”, Ernak (Hernak, Hernach, Ernach, Ernas) –„Bohater”, Hereka (Kreka, Herka, Erekan) – „Piękna królowa”, Kursich, Mundzuk (Mundiuch) – „Perła, Ozdoba”, Octar (Oktar, Optar, Uptar, Oitagos) – „Potężny”, Uldin (Uldes, Huldin), UltzindurAischmanos, Balas, Chorsomanes, Chorsomantis, Glones, Hormidak, Stypax, Zabergan, ZarterAttyla– „Mały ojciec”, Balamber, Bleda – skrócona kształt Bladargus/Blatgildus, Edekon (Edeko/Edica), Eslas, Landaricus, Onegezjos (Onegezjusz), Ruas (Rohas, Ruga, Rugila), Rognaris